در عمل، «وسایل نقلیه زنگ‌زدایی عرشه» معمولاً پلت‌فرم‌های متحرک چرخدار یا ردیابی هستند که یک یا چند ماژول زنگ‌زدایی فوق‌الذکر را با هم ترکیب می‌کنند (مانند انفجار شات با استخراج گرد و غبار، یا پرفشار{4}آب پرفشار با بازیابی خلاء). آنها با حرکت در امتداد عرشه کار می‌کنند-چه یدک‌کشی یا خودکششی-با اولویت دادن به تداوم عملیاتی، کارایی و سازگاری با شرایط-سایت. اصل عملیات خاص به نوع تجهیزات بستگی دارد: انفجار شات برای لایه های زنگ سنگین و رنگ ضخیم استفاده می شود. زمانی که استانداردهای زیست محیطی سخت گیرانه هستند، از آب با فشار بالا استفاده می شود. و روش های مکانیکی برای درمان موضعی یا تکمیلی استفاده می شود.
شات بلاست (شایع ترین):چرخ‌های انفجاری با سرعت بالا، شات فولادی (یا مواد ساینده) را به سطح عرشه هدایت می‌کنند. ضربه شدید حاصله شکسته می شود و زنگ زدگی، رنگ قدیمی و مقیاس آسیاب را از بین می برد و در عین حال سطحی ناهموار و فعال ایجاد می کند که چسبندگی پوشش را تقویت می کند. این تجهیزات معمولاً دارای سیستم های بازیابی شات و جمع آوری گرد و غبار است که آن را به یک فرآیند خشک، کارآمد و قابل بازیافت تبدیل می کند.
فوران آب با فشار بسیار-بالا{{1}:یک بوستر پمپ آب را تا 1000 تا 4000 بار (10000 تا 40000 psi) تحت فشار قرار می‌دهد و نازل‌های تخصصی یک جت آب با سرعت بالا تشکیل می‌دهند که لایه‌های زنگ را از طریق «اثر-جوهی آب» و نیروی ضربه از بین می‌برد. این روش{11}}دوستانه با محیط زیست و بدون گرد و غبار{12}}است، هیچ آسیبی به صفحه فولادی وارد نمی‌کند و اغلب واحدهای بازیابی فاضلاب را یکپارچه می‌کند. برای کاربردهایی که نیاز به رعایت دقیق محیطی یا حفظ یکپارچگی بستر دارند مناسب است.
روش های مکانیکی (سنگ زنی / ضربه / سندبلاست):برخی از «وسایل نقلیه زنگ‌زدن عرشه» از برس‌های سیمی چرخان، آسیاب‌های دیسکی، یا چکش‌های ضربه‌ای پنوماتیک/الکتریکی برای حذف فیزیکی استفاده می‌کنند. در حالی که چند طرح ثبت اختراع، پاشش عامل زنگ‌زدایی را با مکانیسم‌های ضربه (مانند ضربه‌گیرهای سبک آونگی برای از بین بردن زنگ زدگی{2}) ترکیب می‌کنند، اینها کارآمدتر هستند و جریان اصلی نیستند. سندبلاست خالص (هوای فشرده به اضافه محیط ساینده) به دلیل تولید گرد و غبار بیش از حد و عملکرد محیطی ضعیف تا حد زیادی در عملیات مدرن عرشه کشتی کنار گذاشته شده است.
